Aquaponics Kοραλλιών με Τεχνητο Φωτισμο Gavita Plasma

Ενυδρειοπονια Aquaponics Kοραλλιών με Θαλασινο Νερο και Τεχνητο Φωτισμο Plasma
Καλλιέργεια κοραλλιών με την Gavita Pro 300 LEP Plasma αερόψυκτο φως με ενυδρειοπόνια aquaponics με θαλάσσιο νερό στο EcoCoral στην Ουτρέχτη Ολλανδίας. 

Σκοπός αυτού του επιδοτούμενου προγράμματος από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η καλλιέργεια κοραλλιών για την αγορά του ενυδρείου.
Σε όλο τον κόσμο οι κοραλλιογενείς ύφαλοι απειλούνται από τη συγκομιδή των κοραλλιών για τα ενυδρεία. 
Η Gavita εξειδικεύεται στην τεχνολογία φωτισμού για φυτά και μπόρεσε να καλλιεργήσει κοράλλια σε εσωτερικούς χώρους με λεκάνες. 
Τελικά αυτή η τεχνολογία θα πρέπει να αντικαταστήσει την συγκομιδή των κοραλλιών από τους υφάλους για χρήση στο ενυδρείο.

Από το 2004, η ολλανδική κυβέρνηση τρέχει ένα πρόγραμμα με τίτλο Small Business Innovation Research ή SBIR , η οποία προωθεί καινοτόμες τεχνολογίες .
Το EcoDeco BV, από κοινού με το Πανεπιστήμιο Wageningen και την Coral Publications, ανταποκρίθηκε σε αυτή την πρόσκληση με την υποβολή ενός σχεδίου για τη δημιουργία ενός φυτωρίου κοραλλιών, με τίτλο The Coral Greenhouse : Κοράλλιών υδατοκαλλιέργεια σε σύστημα ενυδρείου με ψάρια. Ο στόχος αυτού του έργου είναι να παρέχει στην θαλάσσια βιομηχανία ενυδρείου βιώσιμο τρόπο για την καλλιέργεια κοραλλιών.
Μειώνοντας έτσι τις αρνητικές επιπτώσεις από της μείωσης των κοραλλιογενών υφάλων . Το έργο εγκρίθηκε για οικονομική υποστήριξη 22 Ιουνιου το 2010 από τον Ολλανδικό Οργανισμό , εξ ονόματος του Υπουργείου Ποιότητας Γεωργίας - Φυσικών Πόρων και Τροφίμων. 
Τον Σεπτέμβριο του 2010, Το EcoDeco BV ξεκίνησε την κατασκευή σε μια μικρής κλίμακας δοκιμή φυτώριο για την αξιολόγηση της οικονομικής βιωσιμότητας.
Τα Αlegre συνεργάζονται με την Gavita για οποιοδήποτε προϊόν απευθυνθείτε στο πλησιέστερο κατάστημα Αlegre 

https://www.facebook.com/alegregrow
.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

http://www.youtube.com/user/alegregrow?feature=watch

Eκπομπή ''Γεωργία'' συνέντευξη Π.Καψη

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Κου Παναγιώτη Καψή για την ΕΝΥΔΡΕΙΟΠΟΝΙΑ-AQUAPONICS

ΚΑΛΛΙΈΡΓΕΙΕΣ 3 ΣΕ 1!

Μία φάρμα για σαλάτες, κοτόπουλα και ψάρια; Είναι όχι μόνο δυνατόν, αλλά και ιδιαίτερα παραγωγικό: η μία καλλιέργεια υπηρετεί την άλλη με όφελος για τον αγρότη!

Ξοφλήστε τα χρέη σας – μας λένε – για να επιστρέψετε στην ανάπτυξη. Αλλά ανάπτυξη... με ποια παραγωγή; Η βιομηχανική μάς τελείωσε και η γεωργική χαροπαλεύει με τις γεωτρήσεις που στραγγίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα. Μας έμειναν οι ιχθυοκαλλιέργειες, αλλά – κακά τα ψέματα – θολώνουν τις θάλασσές μας και διώχνουν τον τουρισμό. Τι μας έμεινε που να μη στραγγίζει την έσχατη ικμάδα αυτού του τόπου;Η απάντηση ίσως υπάρχει. Τη συζητούν και την εφαρμόζουν σχεδόν παντού: στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στη Νορβηγία, στην Αγγλία, στη Δανία, στην Ιταλία, στο Ισραήλ, στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία... Είναι μια απλή όσο και παλιά συνταγή της φύσης, που πρώτοι μιμήθηκαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, έπειτα οι Αζτέκοι, αργότερα οι Κινέζοι και οι Ταϊλανδοί. Οι Αμερικανοί ενδιαφέρθηκαν για αυτήν τη δεκαετία του ’60, όταν έψαχναν τρόπους αυτοτροφοδοτούμενης καλλιέργειας στο Διάστημα. Τη μελέτησαν στα χρόνια της «στενής» σχέσης τους με την Ινδοκίνα, όπου είδαν την καλλιέργεια γαρίδας πλάι στους ορυζώνες και τη βάφτισαν «aquaponics». Αρα, συνώνυμη της υδροπονίας (hydroponics), θα πείτε. Σχεδόν, με μια εξαιρετικά σημαντική διαφορά: η ενυδρειοπονία προσθέτει στη συνταγή την ιχθυοκαλλιέργεια και κλείνει τον κύκλο δημιουργώντας ένα ανατροφοδοτούμενο σύστημα. Είναι το τέλειο κλειστό σύστημα παραγωγής τροφίμων, και μάλιστα το πιο βιολογικό. Μπορεί άραγε να γίνει κομμάτι της λύσης που ψάχνουμε για τη χώρα μας; Ας το δούμε.



Σκεφθείτε την απλούστερη παραγωγική μονάδα: τον κήπο μιας μονοκατοικίας στην ελληνική επαρχία. Ακόμη και σήμερα, στην εποχή της καταναλωτικής απαξίας, μπορεί κάλλιστα να περιλαμβάνει λαχανικά στη μία μεριά και κοτόπουλα στον υπόλοιπο κήπο. Προσθέστε τώρα και μια στέρνα με ψάρια, όπως πέστροφες. Θεωρητικά, η ύπαρξη των τριών τους εγγυάται σε μεγάλο ποσοστό την αυτάρκεια διατροφής της οικογένειας. Στην πράξη όμως το σουπερμάρκετ της περιοχής θριαμβεύει, καθώς και τα τρία απαιτούν πόρους για την εκτροφή και καλλιέργεια, παράλληλα με τη φροντίδα για τα απόβλητά τους.
Από μια ζαρντινιέρα ως ολόκληρη φάρμαΠοιος χρειάζεται πια ποτίσματα, φυτοφάρμακα και λιπάσματα; Τα φυτά μεγαλώνουν δύο φορές ταχύτερα όταν τις ρίζες τους θρέφουν τα ψάρια, όπως το εικονιζόμενο τιλάπια.
Η όλη οπτική αλλάζει ριζικά αν κάποιος μάς διασφάλιζε ότι θα αρκούσε να νοιαστούμε για μια τροφοδοσία στην αρχή και ένα συγύρισμα στο τέλος της αλυσίδας. Αυτός ο κάποιος υπάρχει και είναι η ίδια η φύση, εφόσον φροντίσουμε για μια απλή διευθέτηση μεταξύ των τριών: Στην επιφάνεια του κήπου πάνε τα κοτόπουλα, από κάτω τους βότσαλα που επιτρέπουν στις κουτσουλιές να καθιζάνουν και να καταλήγουν στη στέρνα. Εκεί, γίνονται τροφή για τα ψάρια, των οποίων τα απόβλητα απαντλούνται και επιστρέφουν στην επιφάνεια, σε μια μεριά του κήπου με χώμα. Μια ενδιαφέρουσα ζύμωση ξεκινάει εκεί, με νιτροτροποποιητικά βακτήρια να μετατρέπουν τα γεμάτα αμμωνία ιχθυοαπόβλητα σε νιτρώδη και νιτρικά άλατα, όπερ... φυσικό λίπασμα. Το «ενισχυμένο» αυτό νερό ποτίζει τις ρίζες φυτών που αιωρούνται σε κρεβατίνες (υδροπονία), οπότε παίρνουμε βιολογικότατα λαχανικά, ντομάτες, όσπρια και φρούτα. Οι ρίζες των φυτών φιλτράρουν την αμμωνία, τα νιτρικά, τα νιτρώδη άλατα και τον φώσφορο από το νερό, το οποίο επαναδιοχετεύουμε πλέον καθαρό στη στέρνα με τα ψάρια. Συνοψίζοντας, έχουμε αβγά, κρέας πουλερικών, κρέας ψαριών, σούπες, σαλάτες και φρούτα σχεδόν δωρεάν. Αν, μάλιστα, ο κήπος μας παράγει καλαμπόκια και έχουμε φωτοβολταϊκά ή ανεμογεννήτρια για παροχή ρεύματος στην αντλία, τότε ο κύκλος κλείνει χωρίς σχεδόν έξοδα τροφοδοσίας και ενέργειας!Το υπόδειγμα της οικιακής ενυδρειοπονικής παραγωγής που δώσαμε ισχύει και είναι άμεσα εφικτό. Μπορεί να εφαρμοστεί σε κήπο, ταράτσα ή και ζαρντινιέρα - ξεχνώντας τα κοτόπουλα ή περιοριζόμενοι σε... σαλιγκάρια. Το γνωρίζουν και το εφαρμόζουν ήδη τόσο πολλοί που έχει μετατραπεί σε κίνημα: «Aquoponic Urbania» (Ενυδρειοπονικός Αστισμός). Κανένας δεν ξαφνιάζεται πια στη Νέα Υόρκη ή σε άλλες μεγαλουπόλεις της Δύσης όταν βλέπει ζευγάρια να μαζεύουν την υδροφτέρη (duckweed) που επιπλέει στις λιμνούλες των πάρκων. Ξέρουν ότι θα ταΐσουν με αυτήν τα ψάρια τους, που συνήθως είναι γατόψαρα, πέρκες ή τιλάπια.
Οι επιθετικοί πρωταγωνιστέςΟ βραβευμένος Γουίλ Αλεν (δεξιά) ψαρεύει για τους επισκέπτες της πρότυπης ιχθυοφάρμας του στο Μιλγουόκι.
Τα πιο διαδεδομένα ψάρια αυτής της ιχθυοκαλλιέργειας είναι τα τιλάπια του Νείλου (Oreochromis niloticus), που σε έναν χρόνο φτάνουν να έχουν μήκος 25 εκατοστά. Αν παραμεγαλώσουν... πιάνουν τα 60 εκατοστά και βάρος ως και 5 κιλά! Είναι νόστιμα, με σάρκα πλούσια σε κάλιο και βιταμίνη Β12, με χαμηλά λιπαρά. Μπορούν να ζήσουν με φύκια, φυτοπλαγκτόν, υδροφτέρη, φύλλα υακίνθου ή καλαμποκόσκονη και αντέχουν σε θερμοκρασίες 8-42 βαθμών Κελσίου. Ωστόσο, λόγω επιθετικής συμπεριφοράς και εύκολης αναπαραγωγής, μπορούν να εξαφανίσουν άλλα είδη αν διαφύγουν στη φύση. Γι' αυτό σε χώρες όπως η Αυστραλία τα τιλάπια έχουν απαγορευθεί.Πολλοί από τους πρώτους χομπίστες που καταπιάστηκαν με την ενυδρειοπονία έχουν εξελιχθεί σε κατασκευαστές έτοιμων διατάξεων, που τις πουλάνε ακόμη και με 300 ευρώ. Αλλοι, όπως ο Γουίλ Αλεν (Will Allen) από το Μιλγουόκι των ΗΠΑ, ίδρυσαν μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς για την υποδειγματική εκμετάλλευση της ενυδρειοπονίας και την εκπαίδευση νέων σε αυτή (βλ. www.growingpower.org). Χαρακτηριστική της επιτυχίας τους ήταν η ανάδειξη του εν λόγω Γουίλ Αλεν ως ενός από τους 100 σημαντικότερους ανθρώπους του 2010 από το περιοδικό «Time». Την τελευταία πενταετία η μόδα της ενυδρειοπονίας πέρασε και στην ευρωπαϊκή όχθη του Ατλαντικού, με τους Δανούς να πρωτοστατούν στον σχεδιασμό ενσωμάτωσής της σε μπαλκόνια διαμερισμάτων ή και στο εσωτερικό γραφείων. Αλλά ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν και συμπατριώτες μας που τη δοκίμασαν και προσφέρουν ήδη αφιλοκερδώς την τεχνογνωσία τους επί του θέματος.
Καλύπτει ήδη το 50% της ιχθυοκατανάλωσης!Αν όμως η ενυδρειοπονία είναι αποδοτική στη μικρή περιαστική ή αστική κλίμακα, γίνεται απίστευτα αποδοτική στις μεγαλύτερες κλίμακες. Ενδεικτικό της επιτυχίας της είναι ότι ήδη, στα λίγα χρόνια που εφαρμόζεται στις δυτικές οικονομίες, η παραγωγή ψαριών μέσω αυτής έφθασε να καλύπτει το 50% της παγκόσμιας ιχθυοκατανάλωσης! Από το 1995 που άρχισε να γίνεται γνωστή, τριπλασίασε την παραγωγή της μέσα στα πρώτα δώδεκα χρόνια και το 2010 έδωσε 2,5 εκατομμύρια τόνους ψαριών τιλάπια μόνο στην αγορά των ΗΠΑ.  Η αποδοτικότητα αυτή δεν περιορίζεται στα παραγόμενα ψάρια: H εμφύτευση φυτών σε υδροπονικές κρεβατίνες είναι πολύ πιο πυκνή απ' ό,τι στο χώμα, επιτρέποντας την καλλιέργεια έως δεκαπλάσιων φυτών στον ίδιο χώρο. Επειτα, δεν χρειάζονται βοτάνισμα και φυτοφάρμακα. Επιπλέον, λόγω της ανακύκλωσης του νερού, απαιτούν μόλις το 2% του ποτίσματος που ζητούν τα φυτά στο χώμα. Παρόμοια, η ενέργεια που ξοδεύει κανείς σε μια τέτοια καλλιέργεια είναι κατά 70% μικρότερη της κλασικής. Τέλος, τα φυτά της ενυδρειοπονίας μεγαλώνουν με διπλάσια ταχύτητα. Για παράδειγμα, τα μαρούλια που ξέρουμε πως παραδοσιακά θέλουν δύο μήνες για να μεγαλώσουν, σε ένα τέτοιο σύστημα θέλουν μόλις 29 ημέρες. Μάλιστα, με έκπληξη διαπιστώθηκε από τους γεωπόνους, το 2004, ότι η απόδοση της ενυδρειοπονίας είναι μεγαλύτερη από εκείνη της υδροπονίας. Α... και να μην ξεχάσουμε έναν ως τώρα καταλυτικό συντελεστή αποστροφής της νεολαίας προς τη γεωργία: με την ενυδρειοπονία (όπως και με την υδροπονία ή την αεροπονία, για τις οποίες γράψαμε στο www.tovima.gr/science/article/?aid=315292) ξεχνάει κανείς το σκύψιμο, καθ' ότι τα φυτά τον περιμένουν σε υπερυψωμένες κρεβατίνες, υπό κλίση ή ακόμη και όρθιες.
Θεαματικές εξελίξεις παγκοσμίως
Με 300 ευρώ αγοράζετε το πιο μικρό φυτώριο-ενυδρείο.

Το απρόσμενο σουξέ αυτού του απίστευτα απλού συνδυασμού δεν έμεινε απαρατήρητο από χώρες που είτε είχαν φτωχές σε απόδοση αγροτικές εκτάσεις (Ισραήλ, Αυστραλία) ή είχαν μεγάλες επενδύσεις σε αλιευτικό στόλο (Ιαπωνία, Ιταλία, Καναδάς) ή, τέλος, είχαν υπερεπενδύσει σε ιχθυοκαλλιέργειες (Νορβηγία, Δανία, Χιλή). Εψαξαν να βρουν τα μυστικά της τόσο από ενδιαφέρον διερεύνησης της προοπτικής της στα εδάφη τους όσο και από πρόνοια αντιμετώπισης του ανταγωνισμού. Διαβάζοντας τις σχετικές μελέτες τους (π.χ.www.aqvisor.no/publikasjoner/Helge_Liltvedt__Fiskehelse_2012_juni_print.pdf,http://aquaponicsjournal.com/docs/articles/New-Aquaponics-Research-in-Italy.pdf,http://igff.dk/pdf/Aquaponic_01.04.2012.pdf και  www.backyardaquaponics.com/Travis/ISSI-REPORT.pdf) διαπιστώνει κανείς όχι μόνο την έφεσή τους να στραφούν στην ενυδρειοπονία αλλά και την αναζήτηση από πλευράς τους καινοτόμων νέων λύσεων. Για παράδειγμα, οι Νορβηγοί θα ήθελαν πολύ να αξιοποιήσουν τα πλεονεκτήματα του κλειστού συστήματος της ενυδρειοπονίας, καθώς η μεγάλη ζήτηση του σολομού και της πέστροφας που καλλιεργούν στη στεριά τούς δημιουργεί προβλήματα ρύπανσης, αλλά και απομύζησης υδάτινων πόρων. Ωστόσο μια τέτοια αξιοποίηση προϋποθέτει πειραματισμούς, καθώς ποτέ ως τώρα η ενυδρειοπονία δεν είχε εφαρμοστεί σε κλίμα με παγωμένα νερά. Τον ίδιο προβληματισμό έχουν και οι Καναδοί, όπως μπορεί να παρακολουθήσει κανείς διαδικτυακά (βλ. www.youtube.com/watch?v=ZZzrZIdXdbo).Η εξέλιξη προβλέπεται από όλους τους αναλυτές να είναι θεαματική τα αμέσως επόμενα χρόνια. Οπως τονίζει χαρακτηριστικά και σε βιντεοκλίπ της η Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank), «Ο ένας στους επτά κατοίκους αυτού του πλανήτη κοιμάται κάθε βράδυ νηστικός. Και το ποσοστό αυτό θα αυξάνεται όσο αυξάνεται ο πληθυσμός του πλανήτη, πολλαπλασιάζονται οι φυσικές καταστροφές από την κλιματική αλλαγή και οι τιμές των τροφίμων συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία. Η λύση υπάρχει και μας περιμένει: ενυδρειοπονία!».
Ποιες είναι οι δυνατότητες για την Ελλάδα;Για τη χώρα μας, η αξιοποίησή της ίσως θα έπρεπε να καταστεί πρώτη προτεραιότητα. Το ζητούν τα δηλητηριασμένα από τα φυτοφάρμακα χώματα και οι παραλίες μας, το εξαντλημένο από την υπεράρδευση υπέδαφος και το γεμάτο άλατα κι αλμύρα νερό της βρύσης στις περισσότερες πόλεις μας. Αλλά το ζητούν και οι αγρότες μας που δεν σταυρώνουν πια κέρδος με τα τόσα έξοδα για λιπάσματα και φυτοφάρμακα, το ζητούν και οι καταναλωτές που λαχταρούν ποιοτικές και βιολογικές τροφές αλλά έχουν γονατίσει από τις τιμές των τροφίμων. Τέλος, το ζητούν και οι απελπισμένοι ψαράδες μας, που δεν βρίσκουν πια στη θάλασσα ψάρια. Πώς όμως μπορεί να ξεκινήσει ένας τέτοιος αναπροσανατολισμός; Και πώς μπορεί να βρεθεί το αρχικό κεφάλαιο επένδυσης για εγκαταστάσεις, όταν οι τράπεζες το δίνουν με το σταγονόμετρο;Μια ιδέα θα ήταν ίσως να αποζητήσουμε «μεικτές λύσεις» για μια τόσο «μεικτή παραγωγή»: ένα πιλοτικό εθνικό πρόγραμμα συνεταιρισμών ενυδρειοπονίας για τα νησιά, με γενναία κοινοτική επιχορήγηση τόσο για την υποδομή του κλειστού συστήματος όσο και για την τροφοδοσία από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στοχεύοντας στο να δώσουμε αυτάρκεια τροφίμων και ενέργειας στα χωριά. Αν εκεί πετύχουμε, αν δώσουμε δηλαδή δουλειά σε νέους και άνεργους αγρότες και ψαράδες, αν διασφαλίσουμε λαχανικά, φρούτα, ψάρια και ενέργεια στα νησιά μας και τους τουρίστες τους, θα έχουμε κάνει ένα πρώτο μεγάλο βήμα ανάπτυξης. Η συνέχεια, με την επιχορηγούμενη επέκταση αυτής της σύμμεικτης παραγωγής σε όλη την επικράτεια, θα μπορούσε να φέρει στη χώρα μας όλα όσα απέτυχε να της φέρει το Σχέδιο Μάρσαλ μετά τον Πόλεμο.


Ναι, γίνεται και με τσιπούρες!
Ο εφευρέτης της ενυδρειοπονίας αλμυρού νερού Ιωνάθαν Ζοχάρ ανάμεσα στις δεξαμενές «στεριανής ιχθυοκαλλιέργειας» που κατασκευάζει.


Οσα κι αν είναι τα προτερήματα της ενυδρειοπονίας, τον κάτοικο μιας νησιωτικής χώρας, όπως η Ελλάδα, δεν παύει να τον ενοχλεί ένας περιορισμός της: «Γιατί μόνο ψάρια του γλυκού νερού; Δεν γίνεται να έχουμε φαγκριά και συναγρίδες;».Την απάντηση τη γνωρίζουν ήδη όσοι χομπίστες προσπάθησαν να στήσουν στο σπίτι τους ενυδρείο θαλάσσιων ειδών: Το αρχικό κόστος, το κατοπινό κόστος συντήρησης, αλλά και οι πιθανότητες τελικής αποτυχίας είναι πολύ μεγαλύτερα απ' ό,τι για εκείνα που αφορούν ψάρια του γλυκού νερού. Τα προβλήματα μεγεθύνονται ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μονάδες παραγωγής από τις οποίες περιμένουμε τροφές και ίσως εμπορεύσιμα είδη. Ωστόσο μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη σημειώθηκε το 2007: Ο καθηγητής Θαλάσσιας Βιοτεχνολογίας στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Maryland Ιωνάθαν Ζοχάρ (Yonathan Zohar) βρήκε τη σωστή συνταγή αλάτωσης του γλυκού νερού και κατάφερε να... βγάλει τις ιχθυοκαλλιέργειες στη στεριά!Το κίνητρο του ισραηλινού δόκτορα Ζοχάρ ήταν τριπλό: Από τη μία, ήξερε ότι η υπεραλίευση των θαλασσών έχει ήδη αφανίσει το 75% των ψαριών και ότι - αν συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό - τα ελεύθερα αλιεύματα θα εξαφανιστούν παντελώς ως το 2050. Από την άλλη, γνώριζε από πρώτο χέρι τα προβλήματα ασθενειών των ψαριών στις ιχθυοκαλλιέργειες, την απορρόφηση τοξινών, τη συσσώρευση υδραργύρου γύρω από τα κλουβιά και το θόλωμα των νερών της περιοχής. Και έπειτα, γνώριζε την επιβάρυνση που επέφερε η απόσταση των ιχθυοκαλλιεργειών από το τελικό σημείο κατανάλωσης τόσο στην τιμή των ψαριών όσο και στο ενεργειακό αποτύπωμα αυτής της βιομηχανίας. Ηθελε λοιπόν να κάνει την ιχθυοκαλλιέργεια θαλασσίων ειδών εφικτή μέσα σε δοχεία μεγέθους παιδικής πισίνας, τα οποία θα μπορούσαν να βρίσκονται οπουδήποτε, σε οποιαδήποτε περιοχή της ενδοχώρας, ακόμη και σε έρημο.Επειτα από πολλές δοκιμές και προσπάθειες, ο Ζοχάρ κατόρθωσε να «συνθέτει θαλασσινό νερό», ξεκινώντας με νερό της βρύσης χωρίς χλώριο και προσθέτοντας άλατα. Αργότερα, το κλειστό του σύστημα απέκτησε και ενεργειακή πηγή, όταν ο συνάδελφός του Κέβιν Σόουερς (Kevin Sowers) βρήκε το κατάλληλο μείγμα μικροβίων ώστε να μετατρέπει το 90% των αποβλήτων των ψαριών σε μεθάνιο.Στα θαλασσινά του ενυδρεία ο Ζοχάρ εξέθρεψε πρώτα τσιπούρες και έπειτα λαβράκια και μαύρο σολομό. Τώρα έχει αδειοδοτήσει με την ευρεσιτεχνία του μια ιδιωτική εταιρεία, τη Maryland Sustainable Mariculture, για να τη διαθέσει εμπορικά. Αλλά δεν είναι πια ο μόνος: παρόμοια τεχνολογία έχει αναπτύξει η ισραηλινή Grow Fish Anywhere (growfishanywhere.com), βασιζόμενη σε ευρεσιτεχνία του καθηγητή του Hebrew University Γιαπ Βαν Ρέιν (Yap Van Rein).Τεχνολογικά, λοιπόν, οι δυνατότητες υπάρχουν και προσφέρονται για να καλλιεργεί κανείς ολόφρεσκη και βιολογική συναγρίδα ακόμη και στη... Μογγολία. Εμείς όμως έχουμε μόλις πρόσφατα εκχωρήσει τον Ευβοϊκό και τόσες άλλες θαλάσσιες ζώνες μας στην παραδοσιακή ιχθυοκαλλιέργεια, καταδικάζοντας τα θαλάσσια μπάνια των αυτοχθόνων και τον τουρισμό των περιοχών τους. Πού να τρέχει τώρα κανείς γι' άλλα...

ΒιβλιογραφίαΓια όσους θέλουν να στήσουν μια οικιακή μονάδα ενυδρειοπονίας, πολύτιμοι είναι οι σχετικοί ελληνικοί ιστότοποι, όπως ο http://greekaquaponics.blogspot.gr. Ωστόσο τις καλύτερες οδηγίες ερασιτεχνικής, καλής και φθηνής κατασκευής τις διάβασα στα αγγλικά, στο www.aces.edu/dept/fisheries/education/documents/barrel-ponics.pdf.Για όσους σκέφτονται μονάδες μεγαλύτερης κλίμακας, απαραίτητα βρήκα τα:http://www.backyardaquaponics.com/Travis/CostBenefitAnalysisofAquaponicSystems.pdf,http://www.ecogrow.ca/pdf/CDC_Report_Phase_II.pdf, http://aquaponicsglobal.com/wp-content/uploads/2012/02/Evaluation-of-a-Commercial-Scale-Aquaponic-Unit-ISTA-4-Aquaponics.pdf.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  25/11/2012 05:45 εφημεριδα ΤΟ ΒΗΜΑ

πηγη

Καλλιέργεια λαχανικών σε ταράτσα - Αστική καλλιέργεια-Αυτάρκεια τροφής στην πόλη και Aquaponics

 Καλλιέργειας λαχανικών από ντομάτες μέχρι πατάτες, από τον φίλο ταρατσοκαλλιεργητή Αντρέα

 

 

 

 

 

 

Διαβάστε ακόμη: Σπορά αρωματικών φυτών και βοτάνων

ftiaxno

ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΝΥΔΡΟΠΟΝΕΙΑΣ(aquaponics)
Ελληνικο Συστημα Ενυδροπονειας -Κατασκευη απο το Κατοχικα Νεα για το Σχεδιο Αχιλλεας - Video Dailymotion


Ελληνικο Συστημα Ενυδροπονειας -Κατασκευη απο... από everygreatdeal

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΥΔΡΕΙΟΠΟΝΙΑ;;;

H ενυδρειοπονία (Αquaponics) είναι μια μέθοδος ανάπτυξης φυτών μαζί με ψάρια σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον. Τα ψάρια κρατιούνται σε δεξαμενές, και τα φυτά αυξάνονται υδροπονικά-δηλ. χωρίς χώμα. Τα φυτά βρίσκονται στα ''κρεβάτια''(δοχείο φυτέματος), αλλά οι ρίζες τους κρέμονται κάτω σε μια σκάφη με νερό. Όταν τα ψάρια ζουν σε δεξαμενές, τα απόβλητά τους αυξάνονται στο νερό, που τελικά γίνεται δηλητηριώδες για αυτά. Αλλά ο,τι είναι τοξικό για τα ψάρια είναι θρεπτικό για τα φυτά που φαίνεται να αγαπούν όσο τίποτα άλλο να απορροφούν αυτά τα απόβλητα των ψαριών. Έτσι με την ενυδρειοπονία, το γεμάτο με απόβλητα ψαριών νερό από τις δεξαμενές  διοχετεύεται στις σκάφες (''κρεβάτια ανάπτυξης'') όπου βρίσκονται οι ρίζες των φυτών. Όταν τα φυτά απορροφούν τις θρεπτικές ουσίες που χρειάζονται από εκείνο το νερό, ουσιαστικά το καθαρίζουν από τις τοξικές για τα ψάρια ουσίες. Κατόπιν το ίδιο καθαρισμένο πια νερό μπορεί να διοχετευθεί ξανά πίσω στις δεξαμενές ψαριών. 

Αυτή η μέθοδος καλλιέργειας ψαριών και φυτών είναι αποδοτική σε πολλά διαφορετικά επίπεδα. Καταρχήν, δεν χρειάζονται λιπάσματα και άλλες χημικές ουσίες για τη γεωργική διαδικασία. Στην θέση τους λειτουργούν πρακτικά ως φυσικό λίπασμα για τα φυτά τα απόβλητα των ψαριών. Δεύτερον, γίνεται εξοικονόμηση νερού επειδή το νερό ανακυκλώνεται μέσα στις δεξαμενές με ελάχιστες απώλειες. Τρίτον, ένα σύστημα ενυδρειοπονίας μπορεί να οργανωθεί οπουδήποτε (ταράτσες, υπόγεια με τεχνητό φωτισμο κλπ.).Τέταρτον, τα φυτά φυτεύονται σε πολύ κοντινότερες αποστάσεις από ο,τι στις συμβατικές καλλιέργειες.

Η ενυδρειοπονία (Aquaponics) μπορεί να φαίνεται σαν καινούργια μόδα που καθιερώθηκε από κάποιους οικολόγους. Στην πραγματικότητα όμως είναι πολύ παλιά τεχνική. Η προέλευση της ενυδρειοπονίας (aquaponics) εντοπίζεται στους αρχαίους πολιτισμούς των Αιγυπτιων και των Αζτέκων . Επιπλέον, οι χώρες της Άπω Ανατολής όπως η Ταϊλάνδη και η Κίνα χρησιμοποιούν εδώ και πολλά χρόνια τις τεχνικές ενυδρειοπονίας στους ορυζώνες ρυζιού.

πηγή

http://greekaquaponics.blogspot.gr/2012/02/blog-post.html

--------------------------------------------------------------------

περισσότερα

Aquaponics is... (υπάρχει η δυνατότητα μετάφρασης στα Ελληνικά)

http://aquaponics-for-you.blogspot.gr/2012/07/aquaponics-is.html

Aquaponics more about... (υπάρχει η δυνατότητα μετάφρασης στα Ελληνικά)

http://aquaponics-for-you.blogspot.gr/2012/07/aquaponics-more-about.html

Απλή ενυδρειοπονία - ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟΠΟΝΙΑΣ ΑΠΛΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

http://aquaponics-for-you.blogspot.gr/2012/07/blog-post.html

Aquaponics: Ο απόλυτος αειφορικός συνδυασμός γεωργίας και ιχθυοκαλλιέργειας

http://aquaponics-for-you.blogspot.gr/2012/07/aquaponics_13.html

Aquaponics: Ο απόλυτος αειφορικός συνδυασμός γεωργίας και ιχθυοκαλλιέργειας

Aquaponics: Ο απόλυτος αειφορικός συνδυασμός γεωργίας και ιχθυοκαλλιέργειας

Μια αναζήτηση στο Google για τον σχεδόν άγνωστο ακόμη στην Ελλάδα όρο aquaponics φέρνει 238.000 αποτελέσματα (2,270,000  αναζήτηση στο Google σήμερα 14/7/2012), σηματοδοτώντας το ήδη αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη νέα τάση στην αειφορική καλλιέργεια. Από την ίδια πηγή διαπιστώνει κανείς ότι αυτό που για την Ελλάδα είναι άγνωστη λέξη, για άλλες χώρες αποτελεί όχι μόνο μια καινοτόμα μέθοδο, αλλά και μια καλή ευκαιρία για business. Στην Αυστραλία υπάρχουν εταιρείες που ασχολούνται αποκλειστικά

με το θέμα, το ίδιο και στις ΗΠΑ, με μερικές από τις ηγέτιδες επιχειρήσεις του κλάδου να έχουν έδρα στο Milwaukee. Η Ευρώπη πάλι φαίνεται να έχει μείνει πίσω, υπάρχει ωστόσο μια χαρακτηριστική περίπτωση που τράβηξε την προσοχή των Νew York Times, κυρίως για την αποτελεσματικότητα της σε επίπεδο παραγωγής. Στα Lowlands της Σκωτίας, ένας παλιός πυροσβεστικός σταθμός, που δωρίστηκε στην κοινότητα του Μoffat έναντι του συμβολικού ποσού της μιας πένας, έχει μετατραπεί σε αυτό που πρέπει να είναι η φάρμα του μέλλοντος. Χρησιμοποιώντας τη νέα τεχνολογία, η φάρμα Moffat θα παράγει τόνους ψάρια και λαχανικά χρησιμοποιώντας έναν χώρο όχι μεγαλύτερο από αυτόν που θα καταλάμβανε ένα μικρό εργοστάσιο. 
Η aquaponics είναι ένας θαυματουργός συνδυασμός υδατοκαλλιέργειας, ιχθυοκαλλιέργειας και υδροπονίας και προτείνεται κυρίως για urban farming, δηλαδή αστική γεωργία, αφού μπορεί να εφαρμοστεί σε ταράτσες, κήπους και αυλές. Στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί ως υδατοπονία ή ακόμη καλύτερα ως ενυδρειοπονία, αφού κυρίαρχο μέρος του εξοπλισμού είναι τα ιδιότυπα ενυδρεία. Τα απόβλητα των ψαριών εξασφαλίζουν θρεπτικά στοιχεία στα φυτά, που σε αντάλλαγμα φιλτράρουν το νερό στο οποίο ζουν τα ψάρια. Τα υλικά από το κόψιμο των φυτών κομποστοποιούνται για να μετατραπούν σε τροφή για τα σκουλήκια, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν τροφή για τα ψάρια και έτσι ο κύκλος ολοκληρώνεται πλήρως. Η φάρμα Moffat ανήκει στο μη κερδοσκοπικό οργανισμό Aquaponics UK και σύμφωνα με τον ιδρυτή του Charlie Price μόλις ένα κιλό ψαροτροφής παράγει τουλάχιστον 50 κιλά λαχανικών ή 0,8 κιλά ψαριών!

πηγές
ΤΡΟΦΙΜΑ ΚΑΙ ΠΟΤΑ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΔΕΛΤΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ
ΤΟΜΟΣ 3, ΤΕΥΧΟΣ 34  7 Οκτωβρίου 2010

http://greekaquaponics.blogspot.gr/2012/05/aquaponics.html

Codex Alimentarius: Η "Διατροφική" μας φυλακή - ΔΡΑΣΤΕ: AQUAPONICS

Ο σιδερένιος χαλκάς σφίγγει όλο και περισσότερο γύρω από το λαιμό μας.Η μία εξουσία μετά την άλλη με απίστευτη ταχύτητα και χωρίς πλέον κανένα πρόσχημα πετούν τις δημοκρατικές τους μουτσούνες για να περάσουν στα χέρια των "αγορών", των ιδιωτικών εταιρείων.

Το "αναγκαίο κακό" της παραγωγής μανιπουλαρισμένης πολιτικής σκέψης έπαψε να είναι "αναγκαίο". Η ολιγαρχία που ετοιμάζεται, βλέπει τις κοινωνίες ακόμα να ροχαλίζουν και να ονειρεύονται "καλύτερες ημέρες" και νοιώθει ακόμα πιο ισχυρή .Τόσο ισχυρή ώστε να απαιτεί να της παραδώσει ο καθένας χωριστά και οικειοθελώς ακόμα και το αυτεξούσιό του.




Ποιός π.χ είδε τι κρύβεται πίσω από αυτήν την ξαφνική απαίτηση της καταγραφής όλων των γεωτρήσεων και πηγαδιών που αρδεύουν καλλιεργήσιμα χωράφια;

Ποιός εκτός από κάποιους "συνωμοσιολόγους", πρόσεξε τη φρίκη που κρύβεται πίσω από τον "διατροφικό κώδικα " με την ισχύ παγκόσμιου νόμου και το όνομα "codex alimentarius";

Ποιός βλέπει τι κρύβεται πίσω από την μαύρη κουρτίνα των μνημονίων ή τον μπερντέ των δεξιών και αριστερών "διαπραγματεύσεων";

Σκεφτείτε μόνο πόσα από αυτά που θεωρούσατε ως απρόσβλητα ή "σταθερές αξίες" έχουν ήδη πεταχτεί στα σκουπίδια. Σκεφτείτε ποιός ήταν ο λόγος που π.χ. ο Βορίδης της προηγούμενης συγκυβέρνησης μέσα σε μια νύχτα παρέδωσε την ΕΥΔΑΠ στα χέρια του επίσημου κρατικού "μεσιτικού γραφείου". Σκεφτείτε γιατί, όπως και στη Χιλή, θέλουν να κάνουν απογραφή των ιδιωτικών γεωτρήσεων και πηγαδιών, πριν παραδώσουν το δημόσιο αγαθό του νερού στα χέρια της παγκόσμιας οικονομικής ολιγαρχίας.

Αναρωτηθείτε γιατί κανείς τις τελευταίες κυβερνήσεις δεν ενημέρωσε τον κοσμάκη τι σημαίνει codex alimentarius και τι συνέπειες θα έχει αυτός στην δημόσια υγεία. Μπας και είδατε κανέναν "πράσινο οικολόγο" να σας εξηγεί γιατί πρέπει να τρώτε μεταλλαγμένα κα ακτινοβολημένα λαχανικά ή γιατί επιτράπηκε η χρήση απαγορευμένων από την δεκαετία του '60 φυτοφαρμάκων κλπ;

Φυσικά δεν σας ενημέρωσε και κανείς από τους μεγαλοδημοσιογράφους.Όλοι μαζί στρώνουν το δρόμο της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Η ΝΤΠ θα έχει μια ιστορική πρωτοτυπία. Φρόντισαν οι πολίτες να μη διαβάζουν ιστορία πρώτον για να μη τους καταλάβουν και δεύτερον να μη μπορούν να τους σταματήσουν, αντίθετα αυτοί τη μελετάνε ανελιπώς για να δουν που απέτυχαν στο παρελθόν και για να είναι σίγουροι ότι οι πολίτες δεν θα έχουν ποτέ ξανά διέξοδο διαφυγής. Έτσι προχωρουν στον απόλυτο έλεγχο της τροφής, του νερού (απαραίτητα στη διαβίωση),της ιδιοκτησίας (μέσω απίστευτης φορολογίας) και της επικοινωνίας (για να δημιουργηθεί αντίσταση χρειάζεται να επικοινωνήσουν οι αντιστεκόμενοι). Τελικός στόχος ό έλεγχος του σώματος και της σκέψης. Η ΝΤΠ φιλοδοξεί να κυβερνήσει αιώνια.

Παρακάτω θα δείτε συνοπτικά την ιστορία του Codex Alimentarius τι πρεσβεύει και ναι δυστυχώς είναι ήδη σε ισχύ, αν προσθέσουμε και την Κάρτα Φακελώματος του Πολίτη οι μπάρες της Νέας Φυλακής είναι στην φάση κλειδώματος και ίσα που προλαβαίνουμε να αρπάξουμε το κλειδί από το δεσμοφύλακα.

Η ιστορία του Κώδικα αρχίζει το 1893, όταν οι επικεφαλής της Αύστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας αποφάσισαν ότι ήταν απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα σύνολο συγκεκριμένων οδηγιών, βάσει των οποίων τα δικαστήρια θα έκριναν τις υποθέσεις που σχετίζονταν με ζητήματα διατροφής και τροφίμων. Το όνομα που δόθηκε στις οδηγίες αυτές ήταν «Codex Alimentarius» και εφαρμόστηκε με επιτυχία έως την πτώση της αυτοκρατορίας το 1918.

Ωστόσο, εμπνευστής του διατροφικού κώδικα στη σύγχρονη -οργουελική- εκδοχή του (σύμφωνα μετην εκπρόσωπο του Natural Solutions Foundation, Sp. Rima E. Laibow M.D., από ομι-λία της στον αμερικανικό Εθνικό Οργανισμό Διατροφής - Codex and Nutricide, 2005) δεν είναι άλλος από τον καταδικασμένο από το δικαστήριο της Νυρεμβέργης πρόεδρο της κολοσσιαίας Γερμανικής εταιρίας I.G. Farben, Fritz derMeer. Ήταν ο άνθρωπος που, μεταξύ άλλων, «εμπνεύστηκε» και το περίφημο λογότυπο «Arbeit Macht Frei» («Η εργασία απελευθερώνει»), το οποίο «κοσμούσε» την είσοδο του στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Άουσβιτς.

Η εταιρία του derMeer παρασκεύαζε από το θανατηφόρο μείγμα αερίων που χρησιμοποιούνταν στους περίφημους θαλάμους αερίων, μέχρι τον χάλυβα και τα πυρομαχικά των Ναζί (μετά τη λήξη του Πολέμου και την καταδίκη 24 από τα μέλη της από το δικαστήριο της Νυρεμβέργης, η εταιρία «διασπάστηκε» σε τρεις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες, τις γνωστές BASF, Hoechst και Bayer). Η επανεισαγωγή του Κώδικα Διατροφής αποφασίστηκε το 1962 σε μία συνεδρίαση του ΟΗΕ. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι η υπεύθυνη για τον Κώδικα Διατροφής επιτροπή είναι επιτροπή εμπορίου χωρίς υγειονομική αρμοδιότητα, παρόλο που χρηματοδοτείται κατά το 1/3 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Από το 2002, οπότε και οι μεγάλες βιομηχανίες επέλεξαν να στηρίξουν τον Κώδικα (παρά τις εισηγήσεις για αναίρεση του από μισθωμένο εξωτερικό σύμβουλο
αξιολόγησης), αυτός χρησιμοποιείται με την κάλυψη πολυεθνικών εταιριών που δραστηριοποιούνται στους τομείς τόσο των φαρμάκων, όσο και των αγροτικών και χημικών προϊόντων, προωθώντας την αύξηση των κερδών τους και την υλοποίηση της ατζέντας τους για έλεγχο του παγκόσμιου πληθυσμού.

Στην τελευταία συνεδρίαση για την προώθηση του Διατροφικού Κώδικα, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Ελβετία από τις 30 Ιουνίου έως τις 4 Ιουλίου 2008, αποφασίστηκε να τεθούν οι ΗΠΑ επικεφαλής χώρα της επιτροπής, με τη σταθερή υποστήριξη των συμμάχων τους (Αυστραλία, Αργεντινή, Βραζιλία, Καναδάς, Ινδονησία, Ιαπωνία, Μαλαισία, Μεξικό, Σιγκαπούρη και Ε.Ε.). Συντονισμένη απειλή για την παγκόσμια υγεία:Ο Κώδικας δρα υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, έχοντας τη λογική των
Ναπολεόντιων νόμων - αντί δηλαδή για τη συνήθη πρακτική, κατά την οποία αναγράφονται τα διατροφικά στοιχεία και οι ουσίες που απαγορεύονται, ο Κώδικας αναγράφει μόνο τα διατροφικά είδη που επιτρέπονται, καθιστώντας αυτομάτως παράνομη την κατοχή, παραγωγή και εμπορία οποιουδήποτε διατροφικού είδους και στοιχείου δεν περιλαμβάνεται σε αυτόν.

Όπως εξηγεί η δρ. Ριμα Λέυμποου, από την 1η Ιανουαρίου 2010, οπότε η εφαρμογή του Κώδικα έγιίνε υποχρεωτική για τα κράτη-μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, αν ένα κράτος-μέλος αρνηθεί να επικυρώσει ή να τηρήσει τους όρους του, χάνει αυτομάτως οποιαδήποτε προσφυγή γίνει εναντίον του από άλλο κράτος μέλος, όσο εξωφρενική και αν είναι αυτή! Πολλοί κρατικοί οργανισμοί και υπηρεσίες, όπως η Διεύθυνση Θεραπευτικών Αγαθών της Αυστραλίας, επιχειρούν να κατευνάσουν τις ανησυχίες του κοινού, καταφεύγοντας σε διαβεβαιώσεις ότι οι οδηγίες του Κώδικα για την κατάργηση των βιταμινών και των μετάλλων δεν θα εφαρμοστούν στη χώρα τους. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει ποιοι άλλοι συνοδευτικοί νόμοι θα θεσπιστούν εν όψει της εναρμόνισης των κρατών-μελών του Οργανισμού με τις οδηγίες του Κώδικα.

Ορισμένες από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται από τον Διατροφικό Κώδικα, οι οποίες προτείνεται να τεθούν σε ισχύ στο προσεχές μέλλον και, θα είναι αμετάκλητες, περιλαμβάνουν τα
εξής:

*Ο Κώδικας θα απαγορεύει τη χρήση Θρεπτικών Ουσιών (π.χ. βιταμινών και μετάλλων για την «πρόληψη, αντιμετώπιση ή θεραπεία οποιασδήποτε πάθησης ή ασθένειας», χαρακτηρίζοντάς τις «τοξίνες/δηλητήρια».
* Κάθε είδος τροφής (ακόμα και τα οργανικά βιολογικά τρόφιμα) θα υποβάλλεται σε επεξεργασία με ακτινοβολία, προκειμένου να απομακρυνθούν όλα τα «τοξικά» θρεπτικά στοιχεία (εκτός και αν οι
καταναλωτές μπορούν να παράγουν και να καταναλώνουν την τροφή τους σε τοπικό επίπεδο).
Μία πρόγευση της εν λόγω οδηγίας είχαν οι καταναλωτές των ΗΠΑ τον Αύγουστο του 2008, με την υποχρεωτική υποβολή των μαρουλιών και του σπανακιού της χώρας σε μαζική επεξεργασία με ακτίνες, στο όνομα της «δημόσιας ασφάλειας». Αν ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων έπραξε με γνώμονα την προστασία του κοινού, τότε γιατί δεν ενημερώθηκε η αμερικανική Κοινή Γνώμη;
*Τα επιτρεπόμενα θρεπτικά στοιχεία θα είναι περιορισμένα σε αυτά που αναγράφονται στη λίστα του Κώδικα, η οποία θα περιλαμβάνει «ευεργετικές» ουσίες, όπως το Φθόριο (3,8 mg ημερησίως), το οποίο θα συλλέγεται από βιομηχανικά απόβλητα. Όλα τα θρεπτικά στοιχεία
(π.χ. οι βιταμίνες Α, Β, C, D, ο ψευδάργυρος και το μαγνήσιο) ανακηρύσσονται παράνομα σε θεραπευτικές δοσολογίες και θα μειωθούν σε ποσότητες αμελητέες, με μέγιστο όριο το 15%της σημερινής συνιστώμενης ημερήσιας δόσης. Ακόμα και με συνταγή γιατρού θα είναι αδύνατο για κάποιον να βρίσκει τα παραπάνω στοιχεία σε μεγαλύτερες θεραπευτικές δόσεις, σε όποιο μέρος του κόσμου και αν βρίσκεται.
Είναι πιθανό να ανακηρυχθούν παράνομες οι συμβουλές που δίνονται για τη διατροφή καιαφορούν σε βιταμίνες και μέταλλα (συμπεριλαμβανομένων των άρθρων που θα δημοσιεύονται σε περιοδικά ή στο Διαδίκτυο, καθώς και προφορικών συμβουλών σε οποιονδήποτε). Τέτοιου είδους
πληροφόρηση ενδέχεται να θεωρηθεί συγκεκαλυμμένη παρεμπόδιση του εμπορίου και ίσως να οδηγήσει σε οικονομικές κυρώσεις για την εμπλεκόμενη χώρα.
*Όλες οι αγελάδες που θα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων σε όλο τον πλανήτη θα υποβάλλονται υποχρεωτικά σε αγωγή με τη γενετικά τροποποιημένη αυξητική ορμόνη των βοοειδών της Μονσάντο.
*Όλα τα ζώα που θα χρησιμοποιούνται για τη διατροφή θα υποβάλλονται σε αγωγή με ισχυρά αντιβιοτικά και εξωγενείς αυξητικές ορμόνες.
*Θα επανεισαχθεί η χρήση στη διατροφή επικίνδυνων και καρκινογόνων εντομοκτόνων συμπεριλαμβανομένων και επτά από τα θεωρούμενα ως δώδεκα χειρότερα (όπως π.χ. το DDT, το εξαχλωροβενζόλιο, το αλντρίν και το τοξαφαίνιο), η χρήση των οποίων απαγορεύτηκε στη σύνοδο της Στοκχόλμης το 1991 από 176 χώρες (συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ). Αυτό,μεταξύ άλλων, σημαίνει ότι στο εξής καμία χώρα δεν θα έχει το δικαίωμα να εμποδίσει την εισαγωγή και να προβεί σε απαγόρευση της κυκλοφορίας τροφίμων που περιέχουν τα παραπάνω- χαρακτηρισμένα ως εξαιρετικά επικίνδυνα, με μόνιμες επιπτώσεις - χημικά, καθώς αυτό θα
σήμαινε παραβίαση των διεθνών κανονισμών εμπορίου, οδηγώντας σε εξοντωτικές οικονομικέςκυρώσεις.
*Ο Κώδικας θα επιτρέπει τη συσσώρευση σε επικίνδυνα και τοξικά επίπεδα της αφλατοξίνης (0,5ppm) στο γάλα, Πρόκειται για τη δεύτερη ισχυρότερη καρκινογόνο ουσία (από τις μη σχετιζόμενεςμε ραδιενεργό ακτινοβολία), η οποία παράγεται σε ζωικές τροφές που έχουν αναπτύξει μήκυτες
(μούχλα) κατά την αποθήκευση τους.
*Η χρήση αυξητικών ορμονών και αντιβιοτικών θα καταστεί υποχρεωτική σε όλα τα είδη ζώων, πτηνών, πουλερικών και ψαριών που προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή. Θα επιβληθεί σε παγκόσμιο επίπεδο η εισαγωγή άγνωστων και δυνητικά θανάσιμων γενετικά τροποποιημένων ποικιλιών σε ζώα, ψάρια και πτηνά. Θα επιτραπούν αυξημένα επίπεδα σε κατάλοιπα από - γνωστά για τις τοξικές τους επιπτώσεις σε ανθρώπους και ζώα-εντομοκτόνα και φυτοφάρμακα.
Όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί η δρ. Ρίμα, βιταμίνες, μέταλλα, ακόμα και βότανα (όπως η εξαιρετικά
ευεργετική για το ανοσοποιητικό σύστημα Εχινάτσια) πρόκειται να απαγορευτούν κατά αντίστοιχο
τρόπο με τις ναρκωτικές ουσίες, αν οι πολίτες δεν αντισταθούν στην εφαρμογή των διατάξεων του
νέου Διατροφικού Κώδικα.


(με πληροφορίες από klassikoperiptosi.blogspot.gr, www.imdleo.gr)

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr



ΠΗΓΗ: http://afipnisoy.blogspot.com/2012/07/codex-alimentarius.html#ixzz20Sy8YSRO

ΣΠΟΡΟΙ - ΦΥΤΑ

Πως φτιάχνω ΣΠΟΡΕΙΟ και πως μεγαλώνω φυτά, ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ!!!
http://ypotheto.blogspot.com/2011/01/blog-post_02.html#ixzz20CFXYqPy

Σπορά φύτεμα καλλιέργεια-Παρασκευή αποθήκευση συντήρηση τροφών-Οικοαυτάρκεια και κατασκευές-Βότανα φυσικές θεραπείες υγεία διατροφή

http://www.ftiaxno.gr/


Εναλλακτική  κοινότητα "Πελίτι"
http://www.peliti.gr/

ΑΚΟΥΑΠΟΝΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ (AQUAPONICS)

βιολογικά

Τί είναι η Ακουαπονική καλλιέργεια;

Η ακουαπονική καλλιέργεια αποτελεί μορφή της υδροπονικής καλλιέργειας. Και εδώ δηλαδή (όπως και στην αεροπονική) το νερό είναι το κύριο μέσο στο οποίο αναπτύσσονται τα φυτά και από το οποίο αντλούν όλα τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία. Σε κανένα μέρος, λοιπόν, της ακουαπονικής καλλιέργειας δεν προστίθεται χώμα.

Στα φυτά διοχετεύεται νερό από παρακείμενηιχθυοκαλλιέργεια. Εδώ τα φυτά δρουν σαν φίλτρο για το νερό, αποσπώντας από αυτό όλα τα θρεπτικά του στοιχεία (και είναι πολλά αυτά) και το γυρνούν πάλι στα ψάρια πεντακάθαρο. Πρόκειται δηλαδή για ένα κλειστό κύκλωμα ιχθυοκαλλιέργειας που σαν φίλτρο της χρησιμοποιεί τις ρίζες των φυτών.

Ετυμολογικά, πρόκειται για την σύντμηση 2 λέξεων, της Λατινικής "aqua" (που σημαίνει νερό) και της Αρχαιοελληνικής "πόνος" (που σημαίνει, μεταξύ άλλων, εργασία).

Σε τί, λοιπόν, διαφέρει η ακουαπονική από την υδροπονία και την αεροπονία;

Στην υδροπονία, η λίπανση γίνεται μέσω της προσθήκης διαφόρων σκευασμάτων (χημικής κυρίως προέλευσης) μέσα στο νερό. Το νερό αυτό πρέπει να καθαρίζεται με ισχυρά φίλτρα που απομακρύνουν τις περιττές ουσίες που δεν χρησιμοποιήθηκαν από τα φυτά. Στη συνέχεια, ξαναλιπαίνεται. Κατά καιρούς, το νερό, λόγω αδυναμίας περαιτέρω καθαρισμού από τα φίλτρα, αποβάλλεται.

Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι, αντίθετα προς τη γενική γνώμη, η υδροπονική μέθοδος καλλιέργειας ΔΕΝ θεωρείται βιολογική καλλιέργεια από καμία χώρα του κόσμου.

Παρόμοια, στην αεροπονία, η λίπανση γίνεται πάλι μέσω της προσθήκης διαφόρων σκευασμάτων (πάλι κυρίως χημικής προέλευσης) μέσα στο νερό το οποίο ψεκάζεται στις ρίζες των φυτών. Και αυτό το νερό πρέπει να καθαρίζεται με ισχυρά φίλτρα που απομακρύνουν τις περιττές ουσίες που δεν χρησιμοποίησαν τα φυτά. Στη συνέχεια, ξαναλιπαίνεται. Κατά αραιά χρονικά διαστήματα, το νερό, λόγω αδυναμίας περαιτέρω καθαρισμού από τα φίλτρα, αποβάλλεται.

Όπως και στην υδροπονική, έτσι και η αεροπονική μέθοδος καλλιέργειας ΔΕΝ θεωρείται βιολογική καλλιέργεια από καμία χώρα του κόσμου.

Αντίθετα με τις 2 παραπάνω καλλιέργειες, ηακουαπονική (aquaπονική ή aquaponics) δεν χρησιμοποιεί χημικά λιπάσματα και άλλα πρόσθετα στο νερό. Η λίπανση του νερού προέρχεται από 100% οργανικό λίπασμα ψαριών, εξαιρετικά πλούσιο σε μέταλλα, ιχνοστοιχεία και ότι είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη του φυτού.

Η πλήρης απουσία χημικών λιπασμάτων και άλλων επιπρόσθετων ουσιών είναι αυστηρά επιβεβλημένη για τη λειτουργία ενός συστήματος ακουαπονικής. Αν, για παράδειγμα, ο καλλιεργητής προσθέσει χημικές ουσίες για την ταχύτερη ανάπτυξη των ψαριών, τα φυτά του θα πεθάνουν. Αντίστροφα, η οποιαδήποτε προσθήκη χημικού λιπάσματος στα φυτά θα σκοτώσει γρήγορα όλα τα ψάρια. Είναι δηλαδή σαφές ότι τα παραγώμενα τρόφιμα από μια ακουαπονική καλλιέργεια είναι απολύτως ασφαλή για την ανθρώπινη υγεία.

Παρ' ολα αυτά, η Ευρωπαϊκή νομοθεσία ορίζει αυστηρά ότι ούτε η ακουαπονική θεωρείται βιολογική καλλιέργεια στην Ευρώπη. Πιστεύουμε ότι είναι ζήτημα χρόνου ώστε η Ακουαπονική να οριστεί επίσημα ως βιολογική καλλιέργεια. Για την ώρα, έχει καταταχθεί στην κατηγορία που ονομάζεται "βιοασφαλής καλλιέργεια". Για το ευρύτερο όμως κοινό, σε παγκόσμιο επίπεδο, η ακουαπονική θεωρείται 100% βιολογικήμορφή καλλιέργειας.

Γιατί είναι η ακουαπονική βιοασφαλής καλλιέργεια;

Η ακουαπονική αποτελεί μίξη της ιχθυοκαλλιέργειας και της υδροπονίας. Εδώ, λοιπόν βρίσκεται και η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα. Η προσθήκη χημικών λιπασμάτων ή εντομοκτόνων στα φυτά (ή στον χώρο γύρω από αυτά) θα μολύνει και θα αλλοιώσει την ποιότητα του νερού σημαντικά. Σαν αποτέλεσμα θα έχουμε τον σταδιακό θάνατο των ψαριών της ιχθυοκαλλιέργειας.

Αντίστροφα, η προσθήκη χημικών παρασκευασμάτων για την καλή υγεία των ψαριών και την καταπολέμηση πιθανών ασθενειών τους θα οδηγήσει γρήγορα σε σημαντικά προβλήματα στην καλλιέργεια των φυτών αφού θα διαταράξει και πάλι την ποιότητα του νερού.

Με άλλα λόγια, τα χημικά που βοηθούν στην ανάπτυξη των φυτών κάνουν κακό στα ψάρια και τα χημικά και οι ορμόνες που βοηθούν στη βελτίωση της παραγωγής ψαριών βλάπτουν σοβαρά τα φυτά. Συνεπώς, είναι η ίδια η συνύπαρξη των δύο καλλιεργειών που απαιτεί τη χρήση βιολογικών μόνο σκευασμάτων και μεθόδων καταπολέμησης ασθενειών τόσο για τα φυτά όσο και για τα ψάρια.

πηγή http://www.viologika.gr/aquaponiki.php

Ιστοσελίδες για Aquaponics από Ελλάδα και εξωτερικό

Aquaponics στην Ελλάδα
http://aquaponics-for-you.blogspot.gr
http://greekaquaponics.blogspot.gr

http://cityfarmer.gr/groups/aquaponics/
http://www.420.gr/forums/index.php/topic/3621-aquaponics/
http://www.viologika.gr/aquaponiki.php
http://aquaponicsglobal.com/el/

http://aquaponics.forumgreek.com (forum)

Aquaponics greece
https://www.facebook.com/groups/273591082722763/ (facebook group)

Aquaponics στο Εξωτερικό
http://aquaponicsglobal.com/

Aquaponics more about...

1) search for Aquaponics in Search Engines
Google, Yahoo MSN etc

2) video Youtube etc

3) torrents Search Engines

http://thepiratebay.se/search/Aquaponics%20/0/99/0

4) search in scribd.com in google "site:scribd.com aquaponics"
Aquaponics
http://www.scribd.com/my_document_collections/3697005

5) search for photos in Google Image Search Engine
for AQUAPONICS or aquaponics diagram


https://www.google.gr/search?hl=en&q=AQUAPONICS+TORRENT&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.r_cp.r_qf.,cf.osb&biw=1280&bih=852&um=1&ie=UTF-8&tbm=isch&source=og&sa=N&tab=wi&ei=6cL4T-q0OoWQ-wayw_TyBg&sei=uN74T5KHNerj4QT57-nsBg&gbv=2#um=1&hl=en&gbv=2&tbm=isch&sa=1&q=AQUAPONICS+&oq=AQUAPONICS+&gs_l=img.3...14617.14617.0.14831.1.1.0.0.0.0.0.0..0.0...0.0.bGS6aPi4EqM&pbx=1&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.r_cp.r_qf.,cf.osb&fp=afb8898b6525fc4c&biw=1280&bih=852

Aquaponics is...

Aquaponics /ˈækwəˈpɒnɨks/ is a sustainable food production system that combines a traditional aquaculture (raising aquatic animals such as snails, fish, crayfish or prawns in tanks) with hydroponics (cultivating plants in water) in a symbiotic environment. In the aquaculture, effluents accumulate in the water, increasing toxicity for the fish. This water is led to a hydroponic system where the by-products from the aquaculture are filtered out by the plants as vital nutrients, after which the cleansed water is recirculated back to the animals. The term aquaponics is a portmanteau of the terms aquaculture and hydroponic.

Aquaponic systems vary in size from small indoor or outdoor units to large commercial units, using the same technology. The systems usually contain fresh water, but salt water systems are plausible depending on the type of aquatic animal and which plants.^{[citation needed]} Aquaponic science may still be considered to be at an early stage.

Contents   [hide]  1 Function 1.1 Nitrification 1.2 Hydroponics subsystem 1.3 Aquaculture subsystem 1.4 Normal operations 2 History 2.1 Ancient 3 Regions 3.1 North America 3.1.1 United States 3.1.2 Canada 3.2 South America 3.2.1 Barbados 3.3 Asia 3.3.1 Bangladesh 3.3.2 Taiwan 3.3.3 Japan 3.4 Australia 4 Pros and cons 5 Gallery 6 See also 7 References 8 External links

[edit]Function

Aquaponics consists of two main parts, with the aquaculture part for raising aquatic animals and the hydroponics part for growing plants.^[1][2] Aquatic effluents resulting from uneaten feed or raising animals like fish, accumulates in water due to the closed system recirculation of most aquaculture systems. The effluent-rich water becomes toxic to the aquatic animal in high concentrations but these effluents are nutrients essential for plant growth.^[1] Although consisting primarily of these two parts, aquaponics systems are usually grouped into several components or subsystems responsible for the effective removal of solid wastes, for adding bases to neutralize acids, or for maintaining water oxygenation.^[1]Typical components include:

• Rearing tank: the tanks for raising and feeding the fish;
• Solids removal: a unit for catching uneaten food and detached biofilms, and for settling out fine particulates;
• Biofilter: a place where the nitrification bacteria can grow and convert ammonia into nitrates, which are usable by the plants;^[1]
• Hydroponics subsystem: the portion of the system where plants are grown by absorbing excess nutrients from the water;
• Sump: the lowest point in the system where the water flows to and from which it is pumped back to the rearing tanks.

Depending on the sophistication and cost of the aquaponics system, the units for solids removal, biofiltration, and/or the hydroponics subsystem may be combined into one unit or subsystem,^[1] which prevents the water from flowing directly from the aquaculture part of the system to the hydroponics part.

[edit]Nitrification

Nitrification, the aerobic conversion of ammonia into nitrates, is one of the most important functions in an aquaponics system as it reduces the toxicity of the water for fish, and allows the resulting nitrate compounds to be removed by the plants for nourishment.^[1] Ammonia is steadily released into the water through the excreta and gills of fish as a product of their metabolism, but must be filtered out of the water since higher concentrations of ammonia (commonly between 0.5 and 1 ppm)^{[citation needed]} can kill fish. Although plants can absorb ammonia from the water to some degree, nitrates are assimilated more easily,^[2] thereby efficiently reducing the toxicity of the water for fish.^[1] Ammonia can be converted into other nitrogenous compounds through healthy populations of:

• Nitrosomonas: bacteria that convert ammonia into nitrites, and
• Nitrobacter: bacteria that convert nitrites into nitrates.

In an aquaponics system, the bacteria responsible for this process form a biofilm on all solid surfaces throughout the system that are in constant contact with the water. The submerged roots of the vegetables combined have a large surface area, so that many bacteria can accumulate there. Together with the saliency of ammonia and nitrites in the water, the surface area determines the speed with which nitrification takes place. Care for these bacterial colonies is important as to regulate the full assimilation of ammonia and nitrite. This is why most aquaponics systems include a biofiltering unit, which helps facilitate growth of these microorganisms. Typically, after a system has stabilized ammonia levels range from 0.25 to 2.0 ppm; nitrite levels range from 0.25 to 1 ppm, and nitrate levels range from 2 to 150 ppm.^{[citation needed]} During system startup, spikes may occur in the levels of ammonia (up to 6.0 ppm) and nitrite (up to 15 ppm), with nitrate levels peaking later in the startup phase.^{[citation needed]} Since the nitrification process acidifies the water, non-sodium bases such as potassium hydroxide or calcium hydroxide can be added for neutralizing the water's pH^[1] if insufficient quantities are naturally present in the water to provide a buffer against acidification. In addition, selected minerals or nutrients such as iron can be added in addition to the fish waste that serves as the main source of nutrients to plants.^[1]

A good way to deal with solids buildup in aquaponics is the use of worms, which liquefy the solid organic matter so that it can be utilized by the plants and/or animals.

[edit]Hydroponics subsystem

Plants are grown as in hydroponics systems, with their roots immersed in the nutrient-rich effluent water. This enables them to filter out the ammonia that is toxic to the aquatic animals, or its metabolites. After the water has passed through the hydroponic subsystem, it is cleaned and oxygenated, and can return to the aquaculture vessels. This cycle is continuous. Common aquaponic applications of hydroponic systems include:

• Deep-water raft aquaponics: styrofoam rafts floating in a relatively deep aquaculture basin in troughs.
• Recirculating aquaponics: solid media such as gravel or clay beads, held in a container that is flooded with water from the aquaculture. This type of aquaponics is also known asclosed-loop aquaponics.
• Reciprocating aquaponics: solid media in a container that is alternately flooded and drained utilizing different types of siphon drains. This type of aquaponics is also known asflood-and-drain aquaponics or ebb-and-flow aquaponics.
• Other systems use towers that are trickle-fed from the top, nutrient film technique channels, horizontal PVC pipes with holes for the pots, plastic barrels cut in half with gravel or rafts in them. Each approach has its own benefits.^[3]

Most green leaf vegetables grow well in the hydroponic subsystem, although most profitable are varieties of chinese cabbage, lettuce, basil, roses, tomatoes, okra, cantaloupe andbell peppers.^[2] Other species of vegetables that grow well in an aquaponic system include beans, peas, kohlrabi, watercress, taro, radishes, strawberries, melons, onions, turnips,parsnips, sweet potato and herbs.^{[citation needed]} Since plants at different growth stages require different amounts of minerals and nutrients, plant harvesting is staggered with seedings growing at the same time as mature plants. This ensures stable nutrient content in the water because of continuous symbiotic cleansing of toxins from the water.^[4]

[edit]Aquaculture subsystem

Freshwater fish are the most common aquatic animal raised using aquaponics, although freshwater crayfish and prawns may also be used.^[5] In practice, tilapia are the most popular fish for home and commercial projects that are intended to raise edible fish, although barramundi, Silver Perch, Eel-tailed catfish or tandanus catfish, Jade perch and Murray cod are also used.^[2] For temperate climates when there isn't ability or desire to maintain water temperature, bluegill^[6] and catfish^[7] are suitable fish species for home systems.Koi^[8] and goldfish^[9] may also be used, if the fish in the system need not be edible.

^[6]

[edit]Normal operations

Aquaponic systems do not typically discharge or exchange water under normal operation, but instead recirculate and reuse water very effectively. The system relies on the relationship between the animals and the plants to maintain a stable aquatic environment that experience a minimum of fluctuation in ambient nutrient and oxygen levels. Water is only added to replace water loss from absorption and transpiration by plants, evaporation into the air from surface water, overflow from the system from rainfall, and removal of biomass such as settled solid wastes from the system. As a result, aquaponics uses approximately 2% of the water that a conventionally irrigated farm requires for the same vegetable production.^{[citation needed]} This allows for aquaponic production of both crops and fish in areas where water or fertile land is scarce. Aquaponic systems can also be used to replicate controlled wetland conditions that are useful for water treatment by reclaiming potable water from typical household sewage.^{[citation needed]} The nutrient-filled overflow water can be accumulated in catchment tanks, and reused to accelerate growth of crops planted in soil, or it may be pumped back into the aquaponic system to top up the water level..

The three main inputs to the system are water, feed given to the aquatic animals, and electricity to pump water between the aquaculture subsystem and the hydroponics subsystem. Spawn or fry may be added to replace grown fish that are taken out from the system to retain a stable system. In terms of outputs, an aquaponics system may continually yield plants such as vegetables grown in hydroponics, and edible aquatic species raised in an aquaculture.

http://en.wikipedia.org/wiki/Aquaponics